Πρώτη εκδοχή---


Χνώτα Ψυχών: Ψυχές. Που με τα χνώτα τους ανάπνευσα. Κι αρρώστησαν βαριά για ν’ ανασαίνουμε μαζί αποσυνδεδεμένοι απ’ τη μηχανική αναπνοή όπως αν γνωριζόμασταν στον Παιδικό Καιρό. Οργή ακόμη μου φυλούν π’ αέριζα όχι το σπίτι μου με τέντα τα παράθυρα αλλά δωμάτια ξενοδοχείων. Μακρινά. Και άθλια. Και με ταμπέλες με καμένα γράμματα. («Αργώ», «Σουδάν» και μια της Άρτεμης, Νεράιδα. Που φόραγαν το ίδιο φόρεμα και σύχναζαν σε Πλούτωνα ποτάμια. Κι αλίμονο. Όποιος. Σαν λούζονταν. Δεν έκλεισε τα μάτια). Και τους ξυπνούσανε Εφόδου Τάγματα το 3968 με τις κατηγορίες: 
Α) Πως στον Οικιστικό Ιστό των Εργατών Οξυγόνου προκάλεσα υποκινώντας Ανταρσία τεχνητή βροχή και βγήκαν όλοι για περίπατο γυμνοί στα φανερά να κλάψουν για τη χαμένη Γη και τα στοιχειά της π’ αιώνες τεχνητής ζωή ότι υπήρξαν δεν ξεγράφουν.Β) Πως αντί χρημάτων συναλλασσόμουνα με όστρακα..
----------------------------------------------------------------------
Μοριακή Ιστοριογραφία: Χνάρι βαθύ μεγάλου ζώου σε χιόνι μέτρου (όχι ανθρώπου) η Μοριακή μας Ιστοριογραφία. Έμφυτη προίκα σήραγγας χρονικής Χρόνου αρίφνητου. Με τ’ αποτύπωμά της υπό τα πρίσματα του Χάους και τις αθέατες πρόσθετες διαστάσεις στης Ύλης τους βρόχους του κοσμικού κενού. Μαθηματικής συγχορδίας νήμα στον ατερμάτιστο σύμπαντα χώρο aλλά που στη συνολική ζωή της Γης μια τρίχα. Κι ο κώδικας ζωής της αναγνωσμένος στο κύτταρό της ως δεσοξυ-ριβοζο-νουκλεονικό οξύ. Και με τη μορφή σκάλας διπλής και στριφτής. Με γράμματα χημικά που σε τρένα αστέρευτα κουβαλούν γονίδια. Εκατομμύρια. Σαράντα χιλιάδες χρήσιμα. Και άλλα σιωπηρά. Παιχνίδι για τον καλύτερο ιχνηλάτη π’ εντός του οργανισμού μας: Δίας και Προμηθέας. Αίαντας και Οδυσσέας. Αχιλλέας και Έκτορας. Ορέστης και Κλυταιμνήστρα. Αντιγόνη και Κρέοντας. Ο εγκέφαλός μας. Που με δεμένα μάτια αυτήν τη διαδρομή. Μορίων αρχέγονων. Και γονιδίων ατέλευτων. Επί παντός καιρού. Και κλίματος. Και εκ της προσαρμοστικής ικανότητος ενός έμβιου οργανισμού που ως Φυσική Επιλογή κατέκτησε τη βίωσή του. Και με τη συνδρομή του γήινου περιβάλλοντος. Και βίων. Προγονικών. Κι ομάδων αίματος. Μας αποδεικνύει πως κανείς πλάκα λευκήα αλλά με οδύνη πρότερη. Άλλοι με λιγότεροι κι άλλοι με περισσή. Της γονιδιακής μας μοίρας απλοί προσκεκλημένοι. Και ταϊσμένοι στης Λάχεσις τραπέζι. Κι αν χαμωγέννητοι ή εγκαταλειμμένοι. Νεκροί πριν την ελπίδα που δυστυχώς ως ύστερη πεθαίνει. Κι αν υψιγέννητοι ή με στοργή. Στα όρια ευτυχίας. Ή γαλήνης. Που εύπορα βλασταίνει. Η οποιαδήποτε διάψευση συμβεί αν ο εγκέφαλος (που πίστη μου πως η ψυχή) στην πλάκα μας μεταφραστής της Ομορφιάς ή της Ασχήμιας. Λόγω ανεπούλωτων πληγών. Λόγω στρεβλής νευροχημείας.
--------------------------------------------------------------------------------
Φθέγμα γιατρών: Αν το ρήμα «Κατέληξε» θροΐσεις στο φθέγμα της φωνής των γιατρών κατά τις αναγγελίες θανάτου. Η επίγνωση βαθιά σου της φύσης της βροτής σου πως όπως άρχισες θα λήξεις. Ως πλάσμα Χάους κι Αοράτου κι όχι ως σορός που θα σαπίσει.
-----------------------------------------------------------------------

. Γνώση Εγκλήματος: Σε αμέτρητες ζωές. Φονόρρυτες και ωμόφρονες. Όταν τα Παιδικά Σκυλιά σαν τρίχα πετιούνται απ’ το ψωμί της Οικογένειας. Της Παιδείας. Και της κοινωνίας. Σαν τα πραγματικά φαλαγγομαχούν σ’ αγέλες συνοικίας. Λείμματα ανθρώπινα και υλακόμωρα παιδιά. Με υπνοδότειρες καρτέλες χημείας σε νυχτομαχίες στην τρίχα της νυκτός. Με κόρες ποινικού πριν απ’ τα σίδερα. Και με στοργή σε μάρμαρου ταφόπλακα ως μέλη τ’ αγριότερα. Γι’ αυτό κι η εκφρασμένη με πάταξη κι όχι με πρόληψη ανησυχία σας δημοβόροι πολιτικοί και διαχειριστές απλοί στις συζητήσεις «παραθύρων» της Παράλληλης Τηλεοπτικής Ζωής- περί αυξήσεως της νεανικής εγκληματικότητας- για χαυνοπολίτες αγελαίους. Της κρατικής σας σκουληκότρυπας.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
5. Ταξίδι Που Μπορεί Καν Να Μην Αρχίσει, Αλλά Να Γίνει:
Τι ατενίζεις το Χάος. Όπου σίγουρα. Yπαρκτή; (Και το πιθανότερο όχι καθ’ ομοίωσή σου- όπως συχνότερα την αναπαρασταίνει της φαντασίας σου η γραφή). Εξωγήινη ζωή στην ίδια τη Γη. Μικρόβια αχαρακτήριστα στο μικροσκόπιο άγνωστα. Και καταχωνιασμένα σε βάθη πάγου. Ή φωτιάς. Και χημικών στοιχείων με του μεταβολισμού την ισχύ που πρόξενος Ζωής. Κι η Επιστήμη στον δρόμο της εμπέδωσης πρώτα αυτής κι ύστερα εκείνης που -όπως φαίνεται- θα δούμε δι’ μεταφορών μέσω μαύρων οπών σε ένα ταξίδι που μπορεί καν να μην αρχίσει. Αλλά να γίνει.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
«Ανθρώπινο Πέρασμα»:
Για να ’σαι επαγγελματικό πέρασμα υπογράφεις στο κράτος το «Σύμφωνο Δουλείας» κι εσύ την ύπαρξή σου τη θέλεις πέρασμα. Ανθρώπινο. Απλήρωτα;
---------------------------------------------------------------------------------
Οι ήρωες των Αναλώσιμων Στρατιωτών: Την όρφνη του πολέμου τη συναισθάνεσαι κι απ’ τους αναλώσιμους στρατιώτες σαν έχουν ήρωες ανυπότακτους.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 Παιδιών Ελευθερία: Αν σε μια συνάντηση ενηλίκων ένας μας σηκωθεί για να καθίσει σωριασμένα στο πάτωμα για να παρατηρήσει ένα δυστυχισμένο έντομο πιασμένο στο καλοριφέρ που ψυχορραγεί. Αλλά δεν πεθαίνει. Και το ενδιαφέρον χαθεί στη στιγμή. Κι αρπάξει. Τότε. Καλαμάκια απ’ την κουζίνα για να σκαρφιστεί μια αμαξοστοιχία. Όλοι θα τον κοιτούσαμε με απορία. Για την αλαφροΐσκιωτη εικόνα. Σε ένα παιδί. Όμως. Οι ενήλικες απαξιούν τη σημασία. Με αποστροφές όπως «Παιδιά». Ή ρήματα ενεργητικά. «Παίζουν» υπό αποσιωπητικά. Και αποσυρμένα βλέμματα. Συνεχίζουν να συζητούν την ενήλικη ρουτίνα χάνοντας τη μοναδική ευκαιρία της υπενθύμισης του παιχνιδιού με τον κόσμο των ψευδαισθήσεων. Την εποχή που ακόμη και στις πιο χαρούμενες στιγμές. Συντροφικότητας. Κι οικογενειακών συναντήσεων. Αποτραβιόμασταν. Άνευ υποκρισίας. Και παραμονής από ανάγκη. Ή απ’ το δαιδαλώδες συναίσθημα των συναισθηματικών υποχρεώσεων. Απλώς για να παίξουμε ό,τι γεννούσε το κεφάλι.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

-------------------------------------------------------------------------------------------------
Πωλείται Παλιά Φύση: Σε ελληνικό νησί. Μετά την αγορά έναντι ευτελούς τιμήματος αναμνηστικού μ’ όστρακα και κοχύλια. Οραματίστηκα πως στις Διαστημικές Αποικίες. Αλλά και στις Μητροπόλεις που επιβίωσαν των Κλιματικών Αλλαγών του πλανήτη. Η Φύση είδος πολυτελείας. Ανυπολόγιστης αξίας. Και την πωλούν πολυκαταστημάτων αλυσίδες. Σε βιτρίνα. Όπου αναγράφει «Παλιά Φύση» η πινακίδα: Και με της Κόκας Κόλας χορηγία. Και πρόσβαση σε αυτήν για το κοινό στις Πόλεις Εδάφους μονάχα στα Ειδικά. Του Κόσμου. Του Παλιού. Μουσεία. Ενώ στις Πόλεις Αέρος η πολιτικο-επιχειρηματική– πλουτοκρατία και οι διασημότητες της Μαζικής Ψυχαγωγίας την αποκτούν με μέγιστη ευκολία. Και την επιδεικνύουν ως ιδιοκτησία. (Στις Πόλεις Εδάφους. Ούτε δείγμα. Λόγω της μόλυνσης και της χημείας). Και οι πολιτικοί. Οι διά παντός κλεψίφρωνες αγορητές. Ενημερώνουν πως η έλλειψή της οφείλεται στην απόφαση της Υπηρεσίας Κατά της Πρόκλησης Πραγματικής Συγκίνησης λόγω αυξημένου αριθμού αυτοχειριών στη θέασή της. Αντί της παραδοχής της έλλειψής της και πως αυτοί οι καταστροφείς της.
---------------------------------------------------------------------------------Σοφία σε τόπο εγκλήματος: Τα θύματα. Κι οι μάρτυρες. Χρειάζονται το δέος π’ άβαθο για τους φονιάδες. Από τον φόβο πως δικό μας πρόσωπο. Που μόνο αποφασίζει. Για το Καλό και το Κακό.
------------------------------------------------------------------------------

Φύση Τραυμάτων: Άλλες οι μελανιές του παιχνιδιού κι άλλες της βίας.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Εξήγηση βλεμμάτων: Όποιος αγαπάει με κόρες χαρούμενου σκυλιού. Όποιος μισεί με κόρες τυφλού γατιού.
---------------------------------------------------------------------------------
Παιχνίδι Που Στράβωσε: Ευκολότερη η απόκρυψη ενός εγκλήματος απ’ τα παιδιά. Γι’ αυτά δεν υπάρχει έγκλημα. Αλλά παιχνίδι που στράβωσε. Ξαφνικά. Ίσως αυτός να είναι κι ο λόγος που οι σύγχρονοι εγκληματολόγοι χρησιμοποιούν κούκλες. Ζωγραφική. Και παζλ. Στα δωμάτια των ανακρίσεων.
-------------------------------------------------------------------------------
 Ξοπίσω Από τον Ρεμπό: Τα βιβλία καταστρέφονται απ’ το φως. Γι’ αυτό και ο αναγνώστης τους μ’ αυτήν την κιτρινίλα. Τ’ ανθρώπου. Με μέρα του τη νύχτα. Δίχως νυχτόβιου την ασπίδα. Ως νυχτοπλάνητας ξοπίσω απ’ τον Ρεμπό. Όταν της ποίησης το μολύβι εγκαταλείπει λαθρέμπορος Ανθρώπων για να γίνει. Τα βιβλία καταστρέφονται απ’ το φως. Γι’ αυτό κι ο αναγνώστης τους μ’ αυτήν την κιτρινίλα. Τ’ ανθρώπου με μέρες νοσηλείας κι ας χαίρει από υγεία. Ως νυχτοπλάνητας ξοπίσω απ’ τον Ρεμπό. Όταν της ποίησης το μολύβι εγκαταλείπε. Λαθρέμπορος Ανθρώπων Για να γίνει.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Αγγελία Για Αυθεντικούς Ήχους Τρένων: Αναζητάω ήχους από παλιά τρένα. Όχι απ’ τα μαγνητικά και σχεδόν εναέρια. Τις μονάκριβες ταινίες μου απαλλοτρίωσαν Λεηλατητές Ήχων Παλιών που σβήστηκαν με πρόσχημα τα απλήρωτά τους τέλη. Ώστε πλουσίων να επενδύουν το τραπέζι. Και. Δυστυχώς. Όλοι ακούν τον τεχνητό της ράγας. Ή αυτόν που γίνεται από χείλια. Και ζω απ’ αυτήν την εργασία. Σιβηρικός Ψυχών στη Νύχτα. Θεά που σκιάζονταν κι ο Δίας.
---------------------------------------------------------------------------

Πεζών Τρόμος: Δεν περπατάω. Μετά την εποχή που προπορευόμενοι πεζοί γυρίσαν’ με τρόμο στη μεριά μου και είπαν: «Σε νόμισα. Σκυλί. Π’ από ερημιά έχει αγριευτεί». Στο σπίτι μου γυρνάω.
-------------------------------------------------------------------------------------------------


Αποδεικτικά Στοιχεία Ανήλικων Δολοφόνων: Το παιδί δολοφόνος διατηρεί. Πυκνά. Ημερολόγιο. Κι οι ζωγραφιές του τα σχεδιαγράμματα τόπων εγκλήματος. Αν θες παιδί να σου μιλήσει βαλ’ το απλώς να ζωγραφίσει.
συνεχίζεται